حسین ملکان در زادگاهش روی صحنه رفت

حسین ملکان در زادگاهش روی صحنه رفت
کنسرت «حسین ملکان» خواننده موسیقی پاپ در قزوین برگزار شد.
 
به گزارش «موسیقی ما»، این خواننده که پیش از این تجربه‌ی برگزاری اجراهایی در استان‌های مختلف داشت، هم روی صحنه رفته بود، شامگاه 12 مرداد 1398 طی دو سانس در سالن کوثر قزوین روی صحنه رفت و قطعاتش را برای مخاطبین به اجرا درآورد.
 
از آنجایی که این کنسرت در شب تولد حسین ملکان برگزار می‌شد، عوامل کنسرت در میانه‌های اجرا با آوردن کیک تولد روی استیج و اعضای ارکستر با نواختن آهنگ «تولدت مبارک» او را غافلگیر کردند.
 
ملکان در کنسرتش از برنامه‌ریزی برای انتشار آثار جدید و برگزاری کنسرت در شهرهای دیگر کشور خبر داد.
 
در این کنسرت «فرشید بقایی» رهبری ارکستر و نوازندگی کیبورد را بر عهده داشت و فرزاد صفری (ساکسوفون)، علی احمدی (کیبورد)، محمدرضا رامزی (گیتار الکتریک، گیتار نایلون و باغلاما، عود الکتریک)، حامد نخعی (گیتار باس)، امیرعباس یوسفی (پرکاشن) و کامران احتشامی (درامز) سایر اعضای ارکستر بودند. همچنین «مجید نقدی» به عنوان مدیر برنامه‌ها حسین ملکان را همراهی می‌کرد.
 
تو می‌تونی، تقاص، نفس، اینجا کجاست، فرق من و تو، پس‌انداز، سر به راه، قربانی، کلنجار، لج‌باز، عشق مادرزاد، زخم تو و ایران، قطعاتی بودند که در این کنسرت به اجرا در آمدند.
 
گزارش ویدیویی این کنسرت همراه با عکس‌هایی از آن را در «موسیقی ما» ببینید.
روتیتر: 
12 مرداد و در شب زادروزش

برچسب ها:

عکس اصلی مطلب: 

دسته بندی مطلب:

خلاصه مطلب: 

+ گزارش ویدیویی و عکس‌هایی از این برنامه

کنسرت «حسین ملکان» خواننده موسیقی پاپ در قزوین برگزار شد…

هانا کامکار: بارمان را زمین گذاشتیم

هانا کامکار: بارمان را زمین گذاشتیم
موسیقی ما – همنشینی «چاووش از درآمد تا فرود» عصر روزگذشته در خانه موزه بتهوون برگزار شد؛ در این مراسم علاوه برآرش رئیسیان و هانا کامکار که کارگردانان اثر هستند، هنرمندانی چون بیژن کامکار، صدیق تعریف، صادق تعریف، نجمه تجدد، فرخ مظهری، عبدالنقی افشارنیا، قشنگ کامکار و … حضور داشتند.

این مستند دی ماه سال گذشته بعد از اکران در گروه «هنر و تجربه» توسط نشر موسیقی بتهوون منتشر شده بود، اما در مراسم روز گذشته «هانا کامکار» به این مساله اشاره کرد: «سال 1381 که تولید چاووش را با آرش رئیسیان آغاز کردیم فکر نمی کردیم 17 سال طول بکشد تا نسخه فیزیکی ش به دستمان برسد ولی مجبور شدیم به این همه چشم انتظاری که امروز هجدهم امرداد در کنار عزیزان، خانواده و اسانید کانون چاووش در خانه موزه بتهوون با یاری بابک چمن آرا سختی این همه چشم به راهی شیرین شد. با انتشار نسخه فیزیکی چاووش بارمان را زمین گذاشتیم و پیش چشمانمان دیدیم که هر نسخه این مستند فیلم در دستان همراهانمان است و دلمان از این استقبال خوش شد. با وجود استقبال پسندیده‌ای  که از اکران فیلم شده بود باز هم امروز یاران و همراهان ما «چاووش از درآمد تا فرود» را همراهی کردند. در همین جا از همه عوامل برگزارکننده این آئین همنشینی تشکر می کنم.»

در ادامه‌ی این برنامه «آرش رئیسیان» گفت: «از سال 1381 که ایدۀ ساخت مستندی دربارۀ کانون چاووش شکل گرفت تا امروز که 18 مرداد سال 1398 است موضوع این فیلم و حواشی آن بخشی جدا نا شدنی از زندگی من و هانا کامکار شده است. چه روزهای ضبط و گفت‌وگو با اساتید موسیقی، چه خبرهای خوب و بد، چه به سوگ نشستن درگذشت پرویز مشکاتیان و پس از او محمدرضا لطفی، چه بیماری محمدرضا شجریان، چه اتفاقات و تحولات اجتماعی هفده سال اخیر، چه روزهای خوش تدوین فیلم، چه روزهای دربه‌دری برای یافتن یک عکس ، یک سند یا یک تکه فیلم، چه روزهای بی وفایی دیدن‌ها و وفا دیدن‌ها ، چه روزهای پر هیجان اکران و گپ و گفت با چاووشیان، چه نقدهای تیز و تند و مایوس کننده و نقدهای انرژی بخش و منصفانه، چه اشک‌های شوق مخاطبین و حمایت‌ها و تحسین بزرگان اهل فرهنگ و هنر، و چه و چه و چه های دیگر ، و چه امروز که این اثر به‌دست کاردان و وجود دغدغه مند بابک چمن آرا منتشر شد تا برای همۀ علاقه مندان هنر و فرهنگ این سرزمین قابل دسترس باشد. کار ما با چاووش تمام شدنی نیست. او ما را رها نکرد و ما نیز او را رها نخواهیم کرد. تا کجا؟ تا کی ؟ نمی دانم.»

در نسخه نفیس اثر، کتابی صد صفحه‌ای که جلدش با استفاده از تصویر کاست‌های چاوش طراحی شده است؛ وجود دارد. در این کتاب یادداشت کارگردان و نقدهایی درباره این فیلم گنجانده شده که به زبان انگلیسی و فرانسه نیز ترجمه شده است.

این مستند ابتدا به شکلِ خصوصی برای تعدادی از اعضای گروه به نمایش درآمد؛ همچنین در آغازِ اکرانِ خود در گروه هنر و تجربه مراسمِ گشایشی در سینما «چارسو» داشت که گزارش ویدیویی آن را می‌توانید در سایت موسیقی ما ببینید. 

روز گذشته در مراسم همنشینی «چاووش از درآمد تا فرود» علاقمندان و دوستداران هنر پس از خرید نسخه های نفیس و معمولی مستند «چاووش از درآمد تا فرود» با هنرمندان و اعضای چاووش عکس یادگاری گرفتند و نسخه های خود را توسط آنها به امضا رساندند.

 

روتیتر: 
همنشینی «چاووش از درآمد تا فرود» در خانه موزه بتهوون برگزار شد
عکس اصلی مطلب: 
عکس های ضمیمه خبر: 

دسته بندی مطلب:

خلاصه مطلب: 
موسیقی ما – همنشینی «چاووش از درآمد تا فرود» عصر روزگذشته در خانه موزه بتهوون برگزار شد؛ در این مراسم علاوه برآرش رئیسیان و هانا کامکار که کارگردانان اثر هستند، هنرمندانی چون بیژن کامکار، صدیق تعریف، صادق تعریف، نجمه تجدد، فرخ مظهری، عبدالنقی افشارنیا، قشنگ کامکار و … حضور داشتند.

ویژه‌برنامه هم‌نشینی عوامل مستند «چاووش از درآمد تا فرود»

ویژه‌برنامه هم‌نشینی عوامل مستند «چاووش از درآمد تا فرود»

با حضور علی‌اکبر شکارچی، بیژن کامکار، صدیق تعریف، عبدالنقی افشارنیا و… برگزار می‌شود

ویژه‌برنامه هم‌نشینی عوامل مستند «چاووش از درآمد تا فرود»

 موسیقی ما – ویژه‌برنامه هم‌نشینی عوامل فیلم مستند «چاووش از درآمد تا فرود» به کارگردانی «هانا کامکار» و «آرش رئیسیان» ساعت ۱۸ روز جمعه ۱۸ مرداد با حضور دست‌اندرکاران این اثر و تعدادی از هنرمندان در خانه موزه بتهوون برگزار می‌شود.

در این مراسم علاوه بر آرش رییسیان و هانا کامکار که کارگردانان اثر هستند سایر عوامل این فیلم مستند و هنرمندانی همچون علی اکبر شکارچی، بیژن کامکار، صدیق تعریف، عبدالنقی افشارنیا، جمشید حقیقت شناس حضور دارند.
 
همزمان با برگزاری این مراسم، نسخه دیجیتال این فیلم مستند که تا پیش از این فقط به صورت فیزیکی در بازار موسیقی موجود بود روی شبکه های VOD قرار می گیرد و امکان تماشای این فیلم از طریق اینترنت برای هموطنان داخلی و خارجی فراهم می شود.
 
فیلم مستند «چاووش از درآمد تا فرود» تشکیل و انحلال کانون موسیقی چاووش را از زبان بزرگان موسیقی ایران مانند محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، ‌حسین علیزاده، خانواده کامکار، زیدالله طلوعی، علی اکبر شکارچی، عبدالنقی افشارنیا، هادی منتظری، هنگامه اخوان، جمال سماواتی، صدیق تعریف، مجید درخشانی، ارشد تهماسبی، محمد فیروزی، جمشید عندلیبی، حمید متبسم و سعید فرج پوری روایت می کند.
 
این اثر مستند که ابتدا در گروه سینمایی «هنر و تجربه» اکران شد، اسفندماه سال گذشته (۲۵ اسفندماه ۱۳۹۷) در ۲ نسخه عادی و نفیس توسط موسسه «آوا خورشید » منتشر و در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفت.
 
در نسخه نفیس علاوه بر مستند «چاووش از درآمد تا فرود»، دی‌وی‌دی یک ساعته دیگری وجود دارد که از راش‌ها و تصاویر استفاده نشده در تدوین مستند به دست آمده است. در واقع این دی‌وی‌دی دوم شامل صحبت‌های شنیده نشده‌ای از هنرمندانی مانند محمدرضا شجریان، حسین علیزاده، حمید متبسم، خانواده کامکار  است که تصویربرداری شده اما در تدوین مستند مورد استفاده قرار نگرفته است.
 
ضمن اینکه در نسخه نفیس کتابی صد صفحه‌ای که جلدش با استفاده از تصویر کاست‌های چاوش طراحی شده، وجود دارد. در این کتاب یادداشت کارگردان و نقدهایی درباره این فیلم گنجانده شده که به زبان انگلیسی و فرانسه نیز ترجمه شده است.
 
 نسخه نفیس با تیراژی محدود فقط در فروشگاه بتهوون به فروش می‌رسد و نسخه دیگر در دیگر فروشگاه‌های موسیقی در دسترس علاقه‌مندان خواهد بود.

اپرای عاشورا از سیزدهم شهریورماه روی صحنه می‌رود

اپرای عاشورا از سیزدهم شهریورماه روی صحنه می‌رود

با آهنگ‌سازی «بهزاد عبدی» و کارگردانی «بهروز غریب‌پور»

اپرای عاشورا از سیزدهم شهریورماه روی صحنه می‌رود

موسیقی ما – اپرای «عاشورا» با آهنگ‌سازی «بهزاد عبدی» و کارگردانی «بهروز غریب‌پور» از سیزدهم شهریور ماه بارِ‌ دیگر در قالب رپرتوار روی صحنه می‌رود. در این اپرا خوانندگانی چون محمد معتمدی به ایفای نقش پرداخته‌اند.

اپرای عاشورا اولین اپرای ملی ایران است که در سال ۱۳۸۷ لیبرتو آن توسط بهروز غریب پور نوشته و موسیقی آن توسط بهزاد عبدی ساخته شد. این اپرا برای اولین بار به شکل عروسکی در تالار فردوسی به کارگردانی بهروز غریب پور به روی صحنه رفت و پس از آن اجرا بارها به مناسبت روز عاشورا در ایران و خارج از ایران به اجرا در آمده است.

در این اپرا؛ بهار موحد: همسر شمر، همخوان جبرئیل، مهدی جاور: یزید، فرشاد فولادوند: عمر بن سعد، محمد رضا صادقی: شمر، محمد معتمدی: حر، علی خدایی: امام حسین، مهدی امامی: حضرت ابوالفضل، عامر شادمان: ابن زیاد، کیوان فرزین: مصعب، همخوان جبریل، اسماعیل مؤمن ثانی: قاصد، سینا ولی پور سکینه، سارا رضازاده: همخوان ملائکه را خوانده‌اند.

ملودی‌های این اپرا تحت تاثیر نوحه خوانی‌ها و تعزیه ساخته شده است. بعد از اپرای عاشورا، گروه تئاتر عروسکی «آران»، اپرای حافظ با صدای «علیرضا قربانی» را روی صحنه می‌برد.

ویدیو کنسرت اشوان – مرداد 98, سایت موسیقی ما

ویدیو کنسرت اشوان – مرداد 98, سایت موسیقی ما
موسیقی ما – آرتین ولی الهی: کنسرت‌های تابستانی «اشوان» در تهران با استقبال مخاطبین این خواننده روبه‌رو شد.
 
به گزارش «موسیقی ما»، این هنرمند در حالی 8 و 14 مرداد 1398 پس از حدود یک سال در در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران روی صحنه رفت که تمامی بلیت‌های این دو شب در چند ساعت به فروش رسیده بود.
 
«شیدا» آهنگی با ترانه و ملودی اشوان و تنظیم «نیمان غفاری» بود که بهمن‌ماه سال گذشته منتشر شد و استقبال مخاطبان از آن باعث شد اشوان بار دیگر در بازار موسیقی پاپ مورد توجه قرار بگیرد. این آهنگ در کنسرت اخیر این خواننده نیز مورد توجه قرار گرفت و به درخواست حضار دو بار اجرا شد. «مقصر»، «دارم عاشق می‌شم»، «منو دریاب»، «دوباره تو»، «من آدم رویای تو نیستم»، «بعد من»، «چرا گریه کردم» و… از دیگر قطعاتی بودند که اشوان در کنسرت مردادماه اجرا کرد.
 
نوازندگانی سرشناسی چون نیما رمضان و آرش سعیدی در ارکستر اشوان حضور دارند.
 
در این کنسرت چهره‌هایی چون بهنام بانی، امیرعباس گلاب، میثم ابراهیمی، حامد برادران، ایمان ابراهیمی، هومن شاهی (گامنو)، سیاوش خیرابی، ناصر زینعلی، علیرضا پویا و… حضور داشتند.
 
اشوان از زمستان سال گذشته، فعالیت‌های موسیقایی‌اش را با مدیریت «حمید خسروبیگی» دنبال می‌کند. این خواننده در ماه‌های اخیر کنسرت‌هایی در کیش، ساری، بهبهان، اهواز، شیراز، رشت، بندرعباس، کرج، قدس، لنگرود، زاهدان، گرگان، اصفهان، آبادان، ارومیه، کرمانشاه، هشتگرد، متل قو، آمل، بابلسر، بوکان، سیرجان، سقز و… برگزار کرده و به زودی در محمودآباد، کلاردشت، رامسر، کرمان و چند شهر دیگرروی صحنه خواهد رفت.
 
در ادامه عکس‌های «سعید عبداللهی» و «محمد باقرنژاد» از کنسرت 8 مرداد 1398 اشوان در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران را ببینید.
 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پیشنهادی برای دسته‌بندی انواع ترانه – بخش دوم

پیشنهادی برای دسته‌بندی انواع ترانه – بخش دوم

[ حسن علیشیری – ترانه‌سرا ]

در بخش نخست این جستار پس از پیش‌گفتاری در خصوص چیستی و چرایی چنین پیشنهادی برای دسته‌بندی انواع ترانه، به ارائه‌ی تعریفی از ترانه، یا دست‌کم تلاشی برای ارائه‌ی تعریفی این‌چنین پرداختم. اینک بخش دوم و دسته‌بندی ترانه:

2- دسته‌بندی ترانه
دسته‌بندی آثار هنری با اهداف متعدد از جمله سهولتِ انتخاب مخاطب و کمک به فرایند نقد صورت می‌گیرد. این که مخاطب بداند یک فیلم «کمدی» است یا «تریلر»، می‌تواند کمک کند بر اساس حال و هوای خود، دست به انتخاب بزند یا در موسیقی سبک موردعلاقه‌ی خود را پیگیری کند. از سوی دیگر نقد هر گونه/ژانر/سبک هنری قواعد خود را دارد؛ نمی‌توان با قواعد نقد ملودرام به نقد یک فیلم کمدی پرداخت و… از همین‌رو انواعِ دسته‌بندی‌ها، با اسامی و کاربردهای مختلف پدید آمده. در حالی‌که ما در نقد ترانه‌ی معاصر فارسی تنها با یک گونه، یعنی «ترانه‌ی نوین» طرفیم که برای آن‌هم هنوز تعریف روشن، دقیق، جامع و مانعی نداریم. بسیار از ما «ترانه‌ی نوین»، که تاثیرگذارترین و درخشان‌ترین جریان ترانه‌ی معاصر است را به واسطه‌ی مولفینش می‌شناسیم، نه ویژگی‌های آثار. در حالی‌که بی‌تردید بزرگانِ این جریان، بر اساس شرایط زمانی، مخاطب و خواننده، ترانه‌هایی خارج از این جریان نیز سروده‌اند و برای مثال این که توقع داشته‌ باشیم هر آن‌چه جنابِ ایرج جنتی‌عطایی، در همه‌ی ادوار فعالیتش سروده، در چارچوب‌های ترانه‌ی نوین بگنجد از اساس اشتباه است. نکته‌ی دیگر آن‌که بررسی و نقد هیچ اثر هنری بدون شناخت صحیح از ماهیت، کارکرد، نوع مخاطب و نحوه‌ی انتشار آن امکان پذیر نیست. با وجود آن‌که اشتراکات فراوانی بین اصول نقد یک اثر موسیقایی وجود دارد آیا می‌توان یک سمفونی از بتهوون را با قطعه‌ای کودکانه که برای نواخته شدن با ساز بلز توسط نونهالان ساخته شده به یک شکل و با ابزار واحد نقد کرد؟! از همین روست که به نظر می‌رسد ما در نقد ترانه‌ی فارسی، ابتدا نیازمند نوعی دسته‌بندی ترانه‌ها و بعد از آن تبیین ابزارهای نقد هر دسته هستیم تا همان‌طور که در ابتدای این جستار ذکر شد، بتوانیم دایره‌ی نقد را به آثار بیشتر و متنوع‌تری گسترش دهیم.

پیشنهاد این جستار، دسته‌بندی ترانه بر اساس «فرم»، «ساختار»، «موضوع و محتوا» و همچنین «نوع کاربرد و مخاطب» است. شاید بتوان با دسته‌بندی ترانه به «ترانه‌ی بازاری»، «ترانه‌ی بدنه» و «ترانه‌ی پیشرو» نوعی از ژانربندی که ناظر بر تمامی موارد فوق باشد را پیشنهاد کرد.
 

  • یک یادآوری: سینمای بدنه

سال‌ها است در سینمای ایران، اصطلاح «سینمای بدنه» باب شده، گویا فریدون جیرانی پیشنهاد دهنده‌ی این اصطلاح بوده، برای نوعی از سینما که نه متعلق به فضای فیلمفارسی است و نه درگیر جریانات روشنفکری و ساختارشکنانه. سینمایی قصه‌گو که جذابیتش را از روایت سرراستش می‌گیرد و ضمن رعایت قواعد و استانداردهای سینمایی، عناصر مورد پسند عوام را نیز در خود دارد. مدافعانِ این شبه‌ژانر سینمایی معتقدند این‌گونه فیلم‌ها می‌توانند چرخه‌ی اقتصادی سینما را زنده نگه دارند تا با رونق بازار، «سینمای سر» یا متفاوت و روشنفکری بتواند به حیات خود ادامه دهد. از سوی دیگر در «سینمای بدنه» باید از سهل‌انگاری‌ها و ساده‌پنداری‌های رایج در فیلمفارسی‌ها خودداری و در نهایت اثری سالم و استاندارد، اگر نه متفاوت و روشنفکرانه را تولید کرد.

نباید از خاطر برد که فیلم‌هایی از این دست، با هدف سرگرم‌سازی مخاطب به شیوه‌ای درست، در همه‌جای دنیا از جمله سینمای ایران تولید می‌شود اما تا پیش از این نوع دسته‌بندی کمتر مورد توجه منتقدین قرار می‌گرفت. نمودار 1 وضعیت دسته‌بندی فیلم‌های سینمای ایران پیش از پیشنهاد «سینمای بدنه» و نمودار پس از این پیشنهاد به همراه چند مثال روشنگر از هر دسته را نشان می‌دهد. البته که برخی از منتقدانِ آرمان‌گرای سینما اعتقادی به این دسته‌بندی ندارند و آن‌چه قرار است در دسته‌ی «سینمای بدنه» قرار گیرد، بر اساس کیفیت هنری در یکی از دو دسته‌ی دیگر یعنی فیلمفارسی یا سینمای هنری قرار می‌دهند.

 نمودار1: وضعیت دسته‌بندی فیلم‌های سینمای ایران پیش از پیشنهاد «سینمای بدنه»

نمودار1: وضعیت دسته‌بندی فیلم‌های سینمای ایران پیش از پیشنهاد «سینمای بدنه»

 


نمودار2: وضعیت دسته‌بندی فیلم‌های سینمای ایران پس از پیشنهاد «سینمای بدنه»
نمودار2: وضعیت دسته‌بندی فیلم‌های سینمای ایران پس از پیشنهاد «سینمای بدنه»

«ترانه‌ی بدنه» نیز می‌تواند جایی بین «ترانه‌ی بازاری» و «ترانه‌ی پیشرو» داشته باشد و به مرور سطح سلیقه‌ی مخاطب را به سمت آثاری عمیق‌تر و جدی‌تر هدایت کند. نمودار 3 گویای چنین وضعیتی است. در بخش بعدی به بررسی هر دسته خواهم پرداخت.
 


نمودار3: وضعیت دسته‌بندی ترانه‌ی فارسی پس از پیشنهاد «ترانه‌ی بدنه»
نمودار3: وضعیت دسته‌بندی ترانه‌ی فارسی پس از پیشنهاد «ترانه‌ی بدنه»
 
  • ترانه‌ی بازاری

دست‌کم در حال حاضر، بیشینه‌ی آثار منتشر شده را ترانه‌های بازاری شکل می‌دهند. وضعیتی که کمابیش در تمام جهان حکمفرماست و مهم‌ترین دلیل آن را می‌توان سیستم آشنای عرضه و تقاضا دانست. مخاطب عام، نیاز به موسیقی و به طبع آن ترانه‌ی مصرفی دارد و تولیدکنندگان موسیقی در راستای تامین این نیاز، همیشه در حال تولید آثاری از این دست هستند. این نوع ترانه را باید بر اساس همان تعریف عمومی ترانه- که در ابتدای این جستار ذکر شد- بررسی کرد.

ترانه‌های بازاری از نظر «فرم و ساختار» ابتدایی، تکراری و در اغلب موارد دور از خلاقیت هستند. در این دست آثار کمترین توجه به سلامت «فرم و ساختار» صورت می‌گیرد، برای مثال برای خالقین این نوع ترانه، رعایت قافیه، ساختمان ترانه یا ارتباطات مفهومی افقی و عمودی از کمترین درجه‌ی اهمیت برخوردار است. همین موضوع در مورد شیوه‌ی استفاده از «زبان» نیز صادق است. در این دست آثار زبان تنها در سطح کاربرد اولیه‌ی خود یعنی «ایجاد ارتباط» مورد استفاده قرار می‌گیرد و نه تنها خبری از خلق هنری نیست که در بسیاری موارد، سلامت اولیه‌ی زبان نیز نادیده گرفته می‌شود. خطاهای متعدد دستور زبان، عدم رعایت سطوح زبانی و… نه تنها به عنوان نقاط ضعف «ترانه‌ی بازاری» که گاهی به شاخصه‌ی این دست آثار شناخته می‌شود.

اما آن‌چه حتا از «فرم و ساختار» و «زبان» می‌تواند مهم‌تر و از حیث اجتماعی تاثیرگذاتر باشد، «محتوا و اندیشه‌»ی حاکم بر این‌گونه آثار است که در بسیاری از موارد، تکراری، تهی از اندیشه و گاهی همراه با انتقال مستقیم یا غیر مستقیم اندیشه‌های واپسگرایانه مانند زن‌ستیزی، خرافات و… هستند. نمونه‌های متعددی از این کج‌روی‌ها در ترانه‌های بازاری روزگار ما دیده می‌شود و با توجه به سهولت روند تولید و انتشار آثار موسیقیایی، هر روز در حال افزایش نیز هست. مخاطب این نوع ترانه، مخاطب عام است، مخاطبی که برای لحظات جشن و شادی و حتا اندوه خود به دنبال ترانه‌ای است که شرح حالش باشد و بتواند با آن ارتباط برقرار کند و در حال حاضر این نیاز بیشتر توسط ترانه‌های بازاری تامین می‌شود.

ناگفته پیداست ترانه‌هایی که در این دسته می‌گنجند، جز بخش محتوا و اندیشه، خارج از ساحتِ نقد قرار می‌گیرند، از سوی دیگر گریزی از این نوع‌آثار نیست و در برخی موارد وجودشان حتا ضروری‌ست اما معتقدم که با توجه بیشتر به «ترانه‌ی بدنه» می‌توان مخاطبین و ترانه‌سرایان را از «ترانه‌ی بازاری» دور و به «ترانه‌ی بدنه» نزدیک کرد.
 

آثاری که با پیشنهاد این جستار، در چارچوب «ترانه‌ی بدنه» قرار می‌گیرند از نظر «فرم و ساختار» باید استاندارد، سالم و کم‌خطا باشند. تکراری یا حتا کلیشه‌ای بودن «فرم و ساختار» نکته‌ای منفی برای «ترانه‌ی بدنه» به حساب نمی‌آید. از نظر «زبان» نیز انتظار می‌رود حداقل استانداردهای زبانی مانند دستور زبان در این گونه آثار رعایت شده باشد. «محتوا و اندیشه»ی حاکم بر «ترانه‌ی بدنه» گرچه تکراری و ساده اما به دور از اندیشه‌های واپسگرایانه است. این نوع ترانه در اغلب اوقات موضوعاتی عاشقانه دارد و گاهی با نگاهی ساده به موضوعات اجتماعی نیز می‌پردازد. مخاطب «ترانه‌ی بدنه» عامه‌ی ‌مردم به ویژه طبقه متوسط شهری هستند. مخاطبی که توقع و درک جدی‌تری از ترانه، به نسبت ترانه‌های بازاری دارد اما هم‌چنان به دنبال رفع نیازهای روزمره‌ی شنیداری خود است.

به جرات می‌توان گفت همه‌ی ترانه‌سرایان هم‌روزگار ما، «ترانه‌‌ی بدنه» سروده‌اند و این تعبیر نه‌تنها منفی و تحقیرآمیز نیست، که نشان‌‌دهنده‌ی توانایی جذب مخاطب عام در عین رعایت استانداردها و اصول ترانه به حساب می‌آید.
 

  • ترانه‌ی نوین/ پیشرو(1)

«ترانه‌ی نوین/پیشرو» از نظر «فرم و ساختار» خلاقانه و متفاوت است و می‌تواند به دیگر انواع ترانه، پیشنهادهای تازه در خصوص فرم و ساختار بدهد. زبانی سالم دارد و از سطح کاربردهای اولیه‌ی زبان فراتر می‌رود و دست به خلق هنری می‌زند. ساخت ترکیب‌ها و تصاویر تازه با استفاده از زبان در این دست ترانه‌ها دیده‌ می‌شود و از شاخصه‌های آن است. در بخش بسیار مهمِ «محتوا و اندیشه» این نوع ترانه متفاوت، خلاقانه، با رویکردهای اجتماعی حتا در ترانه‌های عاشقانه و مبلغ اندیشه‌های پیش‌برنده‌ی جامعه است. «ترانه‌ی نوین/پیشرو» مخاطبی محدود و خاص دارد و در دسته‌بندی ما نخبه‌گراترین نوع ترانه به شمار می‌آید.

جدول 1 به مقایسه‌ی این سه نوع ترانه می‌پردازد.
 

جدول مقایسه انواع ترانه
جدول 1

یکی از مهم‌ترین دلایل توجه به این دسته‌بندی لزوم جدی گرفتن «ترانه‌ی بدنه» در عرصه‌ی نقد و نظر و بها دادن به مولفین این حوزه است. «ترانه‌ی بدنه» این پتانسیل را دارد که مخاطب خو گرفته به ترانه‌های بازاری را به مرور زمان به سمت ترانه‌های متفاوت و اندیشمند هدایت کند. «ترانه‌ی بدنه» می‌تواند و باید فاصله عمیق میان ترانه‌های بازاری و پر از غلط عامه‌پسند و ترانه‌های آوانگارد و متفاوت اما خاص‌پسند را پر کند. برای دستیابی به این هدف، «ترانه‌ی بدنه» باید از سویی سالم، قاعده‌مند و استاندارد باشد و از سوی دیگر علی‌رغم جذابیت‌‌های عامه‌پسند، بتواند سلیقه عمومی را به مرور زمان ارتقاء دهد و به سوی متفاوت شنیدن و بیشتر اندیشیدن ببرد. این نوع ترانه می‌تواند پاسخ‌گوی بسیاری از نیازهای شنیداری مخاطبان موسیقی باشد که تا امروز توسط بخش جدی‌تر ترانه‌سرایان و آهنگسازان نادیده گرفته شده.

در نهایت نباید از خاطر برد که گرچه ساختار و زبان به عنوان روساخت ترانه، به ایجاد این دسته‌بندی کمک می‌کند اما در نهایت «محتوا و اندیشه» ممیز «ترانه‌ی بدنه» از ترانه‌ی اندیشمند و متفاوت است. اثری که داعیه‌ی «نوین» یا «پیشرو» بودن دارد اما به عنصر «محتوا و اندیشه»  بی‌توجه است در بهترین حالت به «ترانه‌ی بدنه» تعلق دارد.

 


(1)  با توجه به اختلاف نظرهایی که درباره‌ی آغاز و مفهوم ترانه‌ی نوین وجود دارد در این جستار به عمد از هر دو تعبیر ترانه‌ی نوین و پیشرو استفاده کرده‌ام.امیدوارم در آینده فرصتی برای شرح بیشتر ویژگی‌های ترانه‌ی پیشرو فراهم شود. ترانه‌ای که به زعم من، در ادامه‌ی جریان ترانه‌ی نوین قرار می‌گیرد.

ویدیو رونمایی آثار مکتوب حمید متبسم, سایت موسیقی ما

ویدیو رونمایی آثار مکتوب حمید متبسم, سایت موسیقی ما
موسیقی ما- به تازگی دو اثر از «حمید متبسم» با عنوان‌های «دوازده نغمه» (قطعاتی برای تار و سه‌تار) و «زمزمه‌ها» (پارتیتور آلبوم زمزمه‌ها) رونمایی شده است. این نخستین آثارِ مکتوبِ آهنگ‌ساز و نوازنده‌ی برجسته و پرتلاشی است که قریبِ 40 سال است در حوزه‌ی اجرایی موسیقی فعال است و حالا باید این آثار را سرآغازِ دورانِ‌ فعالیتِ او در حوزه‌ی مکتوبِ موسیقی نیز دانست. مراسم رونمایی آثار او با سخن‌رانی ارشدِ تهماسبی همراه بود.

«مجید وطنیان» – مدیر انتشاراتِ نای و نی- در این مراسم با بیانِ اینکه «حمید متبسم» در اشاعه‌ی فرهنگ موسیقی ایران در دنیا سهمِ بسزایی داشته است، به این نکته اشاره داشت که جای خالی نامِ او در میانِ آثار مکتوب و حوزه‌ی ادبیات موسیقی (به‌خصوص برای نوازندگانِ تار و سه‌تار) دیده می‌شد، این اما مساله‌ای است که «متبسم» خود دلیلِ آن را درگیری‌هایش در حوزه‌ی اجرایی و نگارش موسیقی می‌داند و در گفت‌وگو با «موسیقی ما» تاکید می‌کند که همواره ورود به این حوزه در ذهنش بوده است: «دوست داشتم همیشه آثارم را مکتوب کنم و به دستِ علاقه‌مندان برسانم، اما سی یا چهل سالِ پیش که من کارم را شروع کردم، تا این اندازه مشوق نداشتم و به همین خاطر کمتر به این فکر می‌افتادم یا کمتر جسارتِ این کار را داشتم؛ اما الان جوانانِ بسیاری هستند که به کار روی این آثار علاقه نشان می‌دهند و به همین خاطر به این فکر افتادم یا در واقع این جسارت را پیدا کردم که فعالیت‌هایی در این خصوص انجام دهم.»

او همچنین این نوید را می‌دهد که طی سه سال آینده چیزی حدود دو هزار صفحه از آهنگ‌سازی‌هایش را به صورتِ مکتوب منتشر کند.

این آهنگ‌ساز و نوازنده‌ی برجسته‌ی تار و سه‌تار می‌گوید که «دوازده نغمه» قطعاتِ تخصصی‌اش در زمینه‌ی تار و سه‌تار است و آخرین قطعه‌ای که در آن آمده، مربوط به سالِ 1380 است و قطعاتِ جدیدتر در آن نیامده است: «این کتاب باید خیلی پیش‌تر منتشر می‌شد، به خصوص اینکه نت‌نویسی آن نیز انجام شده بود؛ اما ویرایشِ‌ آن به خاطرِ همان مسایل کاری طول کشید.»

او همچنین درباره‌ی دلیلِ انتشارِ «زمزمه‌ها» می‌گوید که این کار از دیگر آثارش آماده‌تر و نت‌نویسی‌‌اش انجام شده بود: «فکر کردم این قطعه یک کوارتت مضرابی ساده است که می‌تواند آغازِ خوبی برای آثارِ مکتوبِ من باشد و امیدوارم قطعه‌ی بعدی که منتشر می‌شود، «ونوشه» باشد.»

به گفته‌ی او، نتِ آثارِ متاخرترِ او به ترتیب منتشر می‌شود که از جمله‌ی آنان می‌توان به تصنیف باده‌ی شبگیر، مجموعه سیمرغ، رقص ناز (قطعه‌ای برای تار و ارکستر) تا مجموعه‌های اخیرش اشاره کرد.  

اما «ارشد تهماسبی» که علاوه بر فعالیت‌های جدی‌اش در حوزه‌ی اجرا و روایتِ آثار گذشتگان، سهمِ مهمی در ادبیاتِ مکتوب موسیقی دارد و به قولِ «وطنیان» آثارِ متعددش در این حوزه حکایت از خردورزی اوست، سخن‌رانِ این مراسم بود. ارشد تهماسبی می‌گوید: «خوشبختانه (و تاکید می‌کنم خوشبختانه) ما آنقدر به کارمان معتقد بودیم و به اندازه‌ای ایستادگی کردیم تا کار به اینجا ر سیده است که این انسانی که جوانِ لاغر اندامی که دوستِ 40 سالِ پیش بود، امروز با نامِ «استاد حمید متبسم» خوانده شد و من وقتی این واژه را شنیدم با خودم گفتم: «یعنی ما این‌قدر ایستادیم که ایشان استاد شد؟» و به خودم پاسخ دادم: «بله ما آنقدر ایستادیم که ایشان استاد شد» و حالا من متفتخرم که از زمانِ نوجوانی، تمرینات اصلی‌ام  را با ایشان شروع کردم.»

استادِ پیشکسوت موسیقی ادامه داد: «ما فرزندانِ یک خانواده بودیم که با هم شکل ‌گرفتیم. آن زمان غذایمان یک جور بود، نوع پوشش‌مان یک جور بود، اگر اخبار و سریالی می‌دیدیم، یکی بود و طبیعی است که هر کدام از ما مثلِ پسرانی که بعدها خانواده‌ی خود را شکل می‌دهند، دیدگاه‌هایمان متفاوت شد. برای مثال من بیشتر به حوزه‌ی علم پرداختم و او به حوزه‌ی عمل و فکر می‌کنم «حمید متبسم» به اندازه‌ای در حوزه‌ی اجرا فعالیت داشته است که می‌توان نامِ او را در فهرستِ گینس ثبت کرد و من گاهی از او می‌پرسم که تو چطور می‌توانی این همه کار را در حوزه‌ی اجرایی انجام دهی؟»  

او همچنین به این نکته اشاره کرد که تعدادی در حوزه‌ی موسیقی تالیف می‌کنند، عده‌ای تحلیل و گاهی کسی تنها به نوشتن قطعه می‌پردازد و دیگری نوازندگی می‌کند؛ ما همه‌مان یک جامعه هستیم که با یک پیوستگی، کار خودمان را می‌کنیم؛ اما به هم مرتبط هستیم و سخت به همدیگر نیاز داریم و باید با یک نگاهِ جمعی، کلیتِ جامعه‌ی موسیقی را ارتقا دهیم.»

آهنگ‌ساز و نوازنده‌ی برجسته‌ی تار ادامه داد: «حمید متبسم از نظر من یکی از تاریخی‌ترین موسیقی‌دانان این روزگار است که سلامت زندگی کرده است. من از زمانی که در چاووش فعالیت می‌کرد با او هم‌نوازی و هم‌کاری کرده‌ام و تا به‌امروز موسیقی‌دانی با این مقدار تلاش و خسته نشدن و انضباط در زندگی‌ام ندیده‌ام. حاصلِ این نوع نگاهِ او به زندگی، چنین ایستادگی‌ای‌ است که هم‌اکنون نتیجه‌اش مشخص می‌شود. او  طی سی سال اخیر توانسته یک گروه را با  چند سازِ محدود روی صحنه ببرد و توانسته صدایی زیبا از این ارکسترِ کوچک بیرون بیاورد؛ آنقدر که من هیچ‌گاه احساس نکردم که مثلا در گروهِ دستان، جای سنتور یا نی خالی است. به نظر من او یکی از شاخص‌ترین هنرمندان موسیقی بعد از انقلاب است که توانسته صای متفاوتی از یک گروه کوچک درآورد و یک گروهی را سی سال ساماندهی کند. ما فقط می‌توانیم به این نکته اذعان داشته باشیم که وجودِ او و امثالِ او ژ در موسیقی ما از هر لحاظ یک موهبت است و امیدوارم حمید متبسم‌ها در تاریخ موسیقی ما تکثیر شوند، چرا که بهره‌هایش را ما خواهیم برد.»

«حمید متبسم» نیز با بیانِ اینکه هم‌دوره بودن و رقاقت با «ارشد تهماسبی» برایش یک افتخار است، در سخنانی کوتاه در این مراسم گفت: «آنچه در مملکتِ ما میانِ دولت‌مردان رواج دارد توجه به صرفه‌ی اقتصادی است و واژه‌ی «این صرف ندارد» زهری است که دشمنِ فرهنگِ ماست. زمان و ارزش‌های فرهنگی، چیزهایی هستند که آنان را نمی‌توان با هیچ چیز مقایسه کرد.»

او همچنین به این نکته اشاره کرد که وقتی اثری مکتوب شود، مسوؤلیت کسی که آنان را ساحته کمتر خواهد شد و می‌تواند سندی باشد که آیندگان به آن رجوع کنند.

این آهنگ‌ساز و نوازنده‌ی برجسته‌ی تار و سه‌تار در پایان به مخاطبانش این نکته را یادآور شد که: «در دنیای امروز شما هستید که حامی موسیقی هستید منتظر دیگری نباشید.»
                                                                                       

‌تور کنسرت‌های «اد شیران» سودآورترین تور تاریخ موسیقی

‌تور کنسرت‌های «اد شیران» سودآورترین تور تاریخ موسیقی

با شکستن رکورد U2 صورت گرفت

‌تور کنسرت‌های «اد شیران» سودآورترین تور تاریخ موسیقی

موسیقی ما – پس از آنکه اد شیران (Ed Sheeran) در تاریخ ۲ اوت کنسرت خود را در شهر اودنسه دانمارک روی صحنه برد، تور کنسرت‌های او با عنوان “Divide” توانست رکورد طولانی‌مدت یوتو (U2) را بکشند و از مرز ۱.۴۸ میلیون دلار بگذرد.

شیران این تور را در ۱۶ مارس ۲۰۱۷ در تورینِ ایتالیا آغاز کرد و با آن ۲۴۶ برنامه را در سرتاسر اروپا، آسیا، استرالیا، افریقا و امریکای شمالی و جنوبی روی صحنه برد. به گزارش بیلبورد، او توانست بالاترین رکورد سوددهی تور کنسرت‌ها‌ را در تاریخ موسیقی از آن خود کند. سود این تور ۷۳۷.۹ میلیون دلار بوده و ۸۵۰۳۴۹۶ بلیت طی آن فروش رفته است.

در واقع، شیران با اجرای کنسرت خود در دوم اوت در اودنسه با کسب سودی معادل ۶۸۶۲۶۲۰ دلار تنها از همین یک کنسرت توانست این رکورد را بکشند، رکوردی که از سال ۲۰۱۱ از آن یوتو و تور «۳۶۰ْ»  او بود.

مدیر برنامه‌های این تور استوارت کمپ است. تور «Divide» پیش از این توانسته بود تا از تور «The Wall Alive» راجر واترز (با سود ۴۵۹ میلیون؛ ۲۰۱۰-۲۰۱۳) پیشی بگیرد و عنوان سودآورترین تور اجرای تک‌نفره را به خود اختصاص دهد. تور شیران در پی انتشار و در حمایت از سومین آلبوم او با همان عنوان – Divide- بود که در مارس ۲۰۱۷ منتشر شد و در صدر لیست ۲۰۰ آلبوم برتر بیلبورد در ۲۵ ام همان ماه قرار گرفت.

همچنان ۹ اجرا از این تو باقی مانده و کنسرت پایانی در ۲۶ام اوت در چندتری پارم در ایپسویچِ انگلستان به روی صحنه می‌رود.

​جشن انتشار آلبوم های رازآلود و اشراق در خانه موزه بتهوون برگزار می‌شود

​جشن انتشار آلبوم های رازآلود و اشراق در خانه موزه بتهوون برگزار می‌شود

با آهنگ‌سازی «کاوه میرحسینی»

​جشن انتشار آلبوم های رازآلود و اشراق در خانه موزه بتهوون برگزار می‌شود

موسیقی ما-  به همت نشر تلسک جشن انتشار آلبوم های موسیقی «رازآلود» و «اشراق» اثر «کاوه میرحسینی» در خانه موزه بتهوون برگزار می شود. این دو اثر اولین تجربه موسیقیایی میرحسینی هستند.

در این مراسم که هنرمندان متعددی حاضر خواهند شد، محمدرضا درویشی سخنرانی می‌کند؛ همچنین گروه کوارتت زهی رسپینا و گکچه باهار آیتون، نوازنده ویلنسل از ترکیه در این مراسم به اجرای موسیقی خواهند پرداخت.

جشن انتشار آلبوم های رازآلود و اشراق روز پنج شنبه 17 مرداد ماه ساعت 17 تا 19 در خانه موزه بتهوون واقع در خیابان کریمخان زند، خیابان میرزای شیرازی ، شماره 69 نبش کوچه یازدهم خانه موزه بتهوون برگزار می شود.

«پیمان خازنی» موسیقی متنِ «آلرژی» را ساخت

«پیمان خازنی» موسیقی متنِ «آلرژی» را ساخت

در دومین تجربه‌ی آهنگ‌سازی فیلم

«پیمان خازنی» موسیقی متنِ «آلرژی» را ساخت

موسیقی ما – «پیمان خازنی» -آهنگساز و نوازنده‌ی تار- موسیقی متن فیلم سینمایی آلرژی به کارگردانی «محمد داود عسکری» را به اتمام رساند. این اثر دومین کار سینمایی بلند خارنی پس از زعفرانیه چهارده تیر است که به زودی در گروه سینمایی هنر و تجربه فرصت اکران خواهد یافت.

حسین سلیمانی، سهند جاهدی، بهار قاسمی، روناک پوریادگار، عرفان فرج زاده، یلدا درویش، هادی مهدی پور، آرش خیری، امیرحسین امین زاده، هادی مهدی نیا، علی کاشانی، عارف جعفر زاده، یوسف جعفر زاده، افشین مطلب زاده و سید علی صالحی در این فیلم بازی کرده‌اند.

سایر عوامل اصلی پروژه عبارتند از: مدیر فیلمبرداری: حمید مهرافروز، صدابردار: جعفر علیان، طراح گریم: داریوش صالحیان، تدوین: رضا کردبچه، طراح صحنه و لباس: حسین عالی نژاد، مدیر تولید: آرش زینال خیری، دستیار یک کارگردان و برنامه‌ریز: حبیب قلی زاده، منشی صحنه: افسانه شیخی، مدیر تدارکات: نادر محمدی، عکاس: سید محمدصادق حسینی.

در این درام اجتماعی که توسط کامبیز دارابی و احمد‌کاوری تهیه شده است داستان دو زوج که در دانشکده همکلاسی بوده‌اند و برای شرکت در مراسم عروسی یکی دیگر از همکلاسی‌های زمان دانشگاهشان از تهران به یکی از روستاهای مرزی می‌روند تعریف خواهد شد.
موسیقی این فیلم در استودیو هنر توسط پیام سوری ضبط شده است.

جهت ورود به سایت پیش بینی و کازینو آنلاین کلیک کنیدورود به سایت
+ +